انسان احتمال بدهد كه آن چيز را آب كشيده يا به واسطه اى ( مثلا آن چيز در آب جارى افتاده ) پاك شده است ، اجتناب از آن لازم نيست . " پاك شدن أشياء نجس " ( 223 ) اگر خود انسان يقين كند چيزى كه نجس بوده پاك شده است ، يا دو عادل به پاك شدن آن خبر دهند ، آن چيز پاك است ، وهم چنين است اگر كسى كه چيز نجس در اختيار أو است بگويد آن چيز پاك شده ، يا مسلمانى چيز نجس را آب كشيده باشد اگر چه معلوم نباشد درست آب كشيده يا نه . ( 224 ) كسى كه وكيل شده است لباس انسان را آب بكشد ولباس هم در اختيار أو باشد ، اگر بگويد آب كشيدم ، در صورتي كه ظن به خلاف گفته أو نباشد ، آن لباس پاك است . ( 225 ) اگر انسان حالي دارد كه در آب كشيدن چيز نجس يقين پيدا نمىكند ، مىتواند به گمان اكتفا نمايد . ودر صورتي كه مىتواند يقين تقديرى متعارف را تشخيص دهد آن مقدم است ( يعنى با اين كه يقين پيدا نمىكند ، به مقدارى بشويد كه ساير مسلمان ها مىشويند وبيش از آن لازم نيست ) . " احكام ظرف ها " ( 226 ) ظرفى كه از پوست سگ يا خوك يا مردار ساخته شده ، خوردن وآشاميدن از آن ظرف حرام است در صورتي كه بداند ظرف موجب نجاست خوردنى مىشود ، ولى اگر علم نداشت بنا بر احتياط اجتناب كند ، وهم چنين نبايد آن ظرف را در وضو وغسل وكارهايى كه بايد با چيز پاك انجام داد ، استعمال كند . بلكه احتياط واجب آن است كه چرم سگ وخوك ومردار را ، اگر چه ظرف هم نباشد در استعمالاتى كه مشروط به طهارت نيست هم استعمال نكنند . ( 227 ) خوردن وآشاميدن از ظرف طلا ونقره حرام است ولى نگهدارى ويا